Hatay/İskendurun da yaşıyorum.6 Şubat depremini bizzat yaşamış biri olarak yazıyorum.Evlerimiz hasar gördü şuan depremzedelerin kaldığı toplu yaşam alanlarında yaşıyoruz.Ama bundan önce hiç tanımadığım 14 kişiyle aynı çadırda 9 gün yaşadım.Deprem günü arabada kaldık daha doğrusu arabada 6 gün kaldık sonrasında komşumuzun çadırında kaldık.3 ay önce o mahalleye göçmüştük kimseyi tanımıyorduk ve halende tanımıyoruz.Daha doğrusu tanınacak insan dahi olduklarını düşünmüyorum çünkü insanlar depremin ilk gününden itibaren çok acımasızlaşmıştı ve halende öyle ne yazık ki.Deprem sayesinde gerçekten yanımızda olan insanları öğrendik ve gördük.Akrabamız sandığımız insanlar meğer en büyük düşmanlarımızmış bunu öğrendik neyse bu kadar minik bir anı.